Hayatın sancılarını kabullenişimdi,
aşkın var oluşunu anımsamak.
kapalı kapıların ardından çırpınışımdı,
tırnaklarımın bertaraf olmasıydı seni sevmek,
şiirlerin anlamına yüklemiştim seni,
özneyle yüklem gibi tek bir satırda birleştirdim birbirimizi,
kutsal yerler gibi özel ve tektin benim için,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta