Hüzzam Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

HÜZZAM
Fevzi Emir Yılmaz

Yine aşktan yana çaldı tüm sazlar,
İç çekip masama düştü yıldızlar,
Hüzzam ateşiyle eridi buzlar,
Gönlümü, yangından koruyamadım.

Mehtap yok bu gece, gökyüzü hâki,
Sevdalı sinemde, sarhoşluk bâki,
Kadehim bitmeden doldurur sâki,
Kalkıp, şu masadan ayrılamadım.

Nedre nasıl diye sorunca dostlar,
Gözümün önünde belirdi puslar,
Yıkıldı direncim, boşaldı kaslar,
Oturduğum yerden, doğrulamadım.

Nasıl söylerdim ki el olduğunu,
Başka bir gönülde yer bulduğunu,
Kim anlar gönlümün suskunluğunu,
Tutuldu şu dilim, Anlatamadım.

Her anı da bir şişeyi devirdim,
Hatıranı harabeye çevirdim,
Gıyabında hayır duaydı virdim,
Ümidim tükendi, okuyamadım.

İsyanım yok, beni saldığın derde,
Bilirim hayır var, düştüğüm şerde,
Çok sürmez bu çile, birgün biter de,
Kalbim inanmadı, kandıramadım.

Geceyi, soğuk bir sessizlik sardı,
Doğacak gün için, şafak ağardı,
Bu günü de zehretmesen ne vardı,
Senden kurtulmaya, yol bulamadım.

Kapat meyhaneci, gidelim artık,
Dertleri aş ettin, çileyi katık,
Silindi hayaller, resimler yırtık,
Bir anıyı bile, kurtaramadım.