Huzurundayım Şiiri - Mine Yılmaz Sevinç

Geldim yine beyaz kağıdın önüne
Gideceğim başka yerim
Anlatacak kimsemin olmamasından
Duyduğum şüphelerim yok değil

Geldim yine elimde kalemle
Sanırım hala birşeyleri anlatamamın
Hezeyanı
Küçük kalbimden bir volkan edasıyla taşmakta
Anlatamamak ve sevmek
Birleştiğinde yolları yine şiirde kesişiyor olmalı ki
Şu an kağıt ve kalemin huzurundayım.

Oralı olmadan gitmeyi bende biliyorum
Yeni öğrenmedim insanların vefasızlığınıda
Hatta siz giderken o yollardan çok dönmüşlüğüm oldu ama
Hani bir ihtimal diyip
Seni başka bir yere koymuşum sanki
Yok bence sen insan değilsin
Bir çiçek
Bir kelebek
Bir su damlası
Mavi deniz
Beyaz bulut olabilirsin
Mutluluksun sen bence
Sen mutluluksun bu kalpce...

Geldim yine beyaz bir kağıdın önüne
Şu an şu dakika
Seni anlatmak için
Kağıtta usandı sanırım benden
"Bi anlat artıkta
Kurtulayım" der gibi bakıyor,
"Kalem hadi bir kez daha dene bakalım. " diyor...
Bende biliyorum kaçmayı çok kezde yaptım
Sende ayağım kilitleniyor,
Kalbim izin vermiyor,
Müsadesi yok gecelerin,
Başka türlü ümit etmeyi unutmuş aklım,
Sensiz günlerde
Güneş yüzlü gülmeyi unutmuş çocuklara dönerim...
Ümit etmek seninle güzel...

Mine Yılmaz Sevinç
20 Aralık 2025
23:10