Ben mertliği bırakmayacağım asla
Yüreğinin sesi olmak…
Samyeli bu esecektir elbet rüyalarında
bir melodinin esiri gibiydin bilirim,
şiirlerinde.
Karanlık bir gecenin derin aydınlığına yenik düşerken yine bedenin,
Güneşin hiç açılmayan kapılarında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta