Sessiz bir dilde kendi iç sesimle.
Her duvar, her köşe, her bir eşya,
Benimle konuşur duyarım onları.
Ağzında saklı huzurun tüm tadı.
Benim için evim huzurun adresi,
Mutfağın sıcaklığında melodisi.
Eski kahve fincanımın kenarında,
Kaç rüya gizli kalmış bilsen ruhumda.
Ben otururken mutfak sandalyemde,
Zaman döner kendi ekseninde.
Parke taşları ayaklarımı okşar usulca,
Sonu kaçını yansıtıyor ruhumda.
Kapının gıcırtısı geçmişin sanki sesi,
Her açılış yenilenmenin bir nefesi.
Yatak örtüsü bir deniz, yastık dalga,
Uyku kıyıya vurur artık yavaşça.
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 02:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şair burada insanın en huzurlu yeri evidir temasını vurguluyor.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!