Huzursuz çağıltılar Şiiri - Necdet Arslan

geceyi geçiyorum şimdi
sözcüklerle kurulan barikatları yıkarak
sana gelmek üzere.

ege'nin yüzüne nasıl da düşüyor o ev
suya değecek gibi olan körpe dalları
kollarına benziyor söğütün

bir kuşun gülümsemesi rüyasında
seni anımsatıyor.

masamdaki takvimi,mavi mürekkebi,not defterini,silgiyi
çalar saati yerlere saçıyorsun hiddetinden

bilmiyor gibisin bu şiirin,dinlediğim şarkıların
sönmekte olan sigaranın, sandalyenin, kapı kolunun
musluğun,dibindeki telvesinin sen koktuğunu fincanın

bilmiyorsun sahilleri başıboş adımladığımı,
seni karanlıklardan isterken üstgeçitte tökezlediğimi
yaz yağmuru suskunluğundan doğan
huzursuzluğumun dinmediğini bilmiyorsun