Huzurlu insan Şiiri - Nezih Demir

Kimileri kendilerini bir otoyol sanır

Bir yerlere uzanan bir cadde gibi

Kimileri ise bir ev olduklarına inanır

Yüksek bir binanın kubbesi gibi

Kimileri kendilerini bir gaye sayar

Kesinleşmiş bir kader planı gibi

Kimileri ise bir ulus olduklarını varsayar

Bir ülkenin içindeki bir şehir gibi

Kimileri kendilerini bütünüyle görür

Bedeninden kurtulmuş bir ruh gibi

Kimileri ise kendilerini zaman olarak yorumlar

Sonsuzluğun bir ânı gibi

Kimilerinin elinde hep tüm cevaplar vardır

Oysa diğerlerinin tek ihtiyacı nezakettir