Karabasan gibi çöktün üstüme
Uykumda bile sen huzur vermedin
Her gün dert yağdırdın dedim üstüme
Rüyamda bile sen huzur vermedin
Yandım da kül oldum görmedin beni
Gözümden akan yaşı silmedin beni
Bir selam çok gördün bilmedin beni
Rüyamda bile sen huzur vermedin
Geceler şahidim sabahlar dertli
Yastığım ıslaktır gözlerim nemli
Ne bahtım gülüyor ne yüzüm tatlı
Rüyamda bile sen huzur vermedin
Kaderime küstüm yüzüm gülmedi
Bu gönül yarası bir gün dinmedi
Ne sabır dayandı ne akıl yetti
Rüyamda bile sen huzur vermedin
Dost diye sarıldım düşmanım oldun
Gül diye sevdim hep dikenim oldun
Ömrümden ömür al haramın oldun
Rüyamda bile sen huzur vermedin
Kul Ortak der yandım küldür bu düzen
Bu yük cana ağır diz çöktü beden
Sevda diye içtim zehirden neden
Rüyamda bile sen huzur vermedin
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 31.12.2025 15:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!