9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ansızın, kapıyı çalan hakikatin,
Paslı demir tadındaki, saatlerini,
Hiç tatmamışken daha,
Dişlerimizle, kemirmiştik boşluğu.
Benlik sancıları doğurmuştuk kendimizce.
*
Çorak kışlardan, gayrı ne dururdu ki,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta