Akşam! ..
Akşamın, o karanlık gölgesindeyim Ve…
İnsân seline karışıp giderken
yalnızlığım...
Atından inen yorgun bir şövalye gibi…
Vâsıtalardan inme-binme telâşındayım.
Yine yaşadığım günü yazma
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta