İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
sevgili şair...şilte serebilir miyim 'huzur'un gölgesine...izin verin ya da vermeyin,serdim gitti bile:)))))))
şiire gelince:
kendiliğinden büyüyen bahçeler gelip dikildi gözlerimin önüne...rüzgarın getirip bıraktığı tohumlar yeşeriverdi birdenbire...bir top menekşe oldular sanki...ya da sapsarı açan menekşe...süslediler bahçeyi,çimenlerle birlikte...
sonra huzur huzur açtılar...güneş vurunca yüzlerine...
dedim ben de...dilimin döndüğünce,yarım cümlelerimle...
lel lel lee....:))))))))))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta