-çocukluğuma-
(kömür sobasının çevresine
büzüşmeli
alev alev yanmalı soba
tekir kedi uzun uzun
yalanıp koyulmalı uykuya)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ve derinlere gömemediğimiz geçmişimizin en dokunaklı anıları....yine yazmış kaleminiz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta