Hüzünname Şiiri - Ahmet Kenan Çiftçi

Yaşamayan bilmez derler hep
Bende yaşamadım bilemem hep
Yoksulluk ve kaderin tokatları bir bozgun gibi geldi
Hayattan hiçbir merakın olmadığında şiire sarılırım
Nereye gitsem nereye kaçsam bu hayattan
Hep bir hüsran ve yenilgi bana ağır geliyor
Hiçbir işim gitmez rast kader bana zor gelir
Yapmam yapamam artık güvenimde gitti artık zor gelir
Ok gibi böğrüme saplandı bu hayatın acısı
Ağlamakla suçlu muyum bilemem ama
Gülmekle suçluydum galiba
Kader biletimi kestiğinde
Önce sevdiklerimi aldı sonra benden her şeyimi
Dur yapma diyemeden kalakaldım tek başıma sokaklarda
Doktor hastasın dedi yaşadıklarımı bilmeden
Peki dedik onada boyun büktük
Ben aynalara bakamıyorum artık
Gönlüm ve kalbim çok kırıldı ve ezildim
Bu kadar dünyada bir ben mi imtihandan seçildim
Ne imtihana eriştim ne de ondan geçildim
Hayat satrançında yıkıldım kaldım
Bari dostlar beni hatırlasın