seninle el ele oturuken hani
rüzgar hafifçe dokunmuştuya tenimize
bilemezdim sımsıkı sarılırken
o masum rüzgarın ayrılıgı getirecegini
hani hep derdikya
gece lacivert eteklerini gökyüzünden çektigi an
ellerimizi açıp yüce yaradana şükredecektik
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta