ılık bir rüzgarın kollarındaydı ankara
yüreğimde yüz yirmi günlük özlem
ateş gibi, kor gibi birikmiş
can simidi sanki sarıldım telefona
öğleden sonra hava kapalıydı ankara'da
siyah bulutlar yaşantının resmiyetiyle kaynaşıyordu
bakanlıklar durağında bekledim gelişini
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta