Çığlıklar vardı, ufkun gözlerinle birleştiği yerde…
çığlıklar; atardamarı bu toprakların.
bir tek sürgünlüğü almıştın oysa yanına
sürgünlük; namusuydu hayatın…
“Ancak uçağa binebilen bay düzyazı”ya inat,
yavşanların şiire düştüğü topraklara götürdük seni.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta