Hüzünlü Bilmece Şiiri - Gülcan Arıkan

Olurmuş bu sevdalar böyle
Başlarmış da bitermiş de
Her sevda illa düşürürmüş insanı derde
Savunmasız kalırmış insan işte öyle...
Gönül işçisiyim ben de
Harf harf topladım sevgiyi
İlmek ilmek işledim yüreğime
Hayat çok zordu,
bitmeyen işler,uzayıp giden yollar...
hepsi çok yordu
Zaman olur dalıp giderim böyle
Mısralar cebimde,
Uğradığım durak isimleri gibi güzel
Mısralar ezberimde...
Hep aynı şarkı
Hep aynı nakarat,
Sonu da başı da hep aynı hece,
Sevda bin yıldır çözülememiş;
hüzünlü bir bilmece...
Kavuşsaydık adı aşk olmazdı
Kavuşamamaktı bütün mesele
Beni rüzgar savurdu zannederdim
Beni savuran sevdandı...
Ben her yere seni yazdım
herkes seni şiir sandı...