Bulaşınca ruhuma,
Ruhundaki hüzün...
Ölesiye çığlıklar atar gözlerim.
Har ikliminde...
Donar bakışlarım.
Dudaklarım suskun...
Kendi içinde anlamsız bir kavgaya tutuşur duygularım.
Hüzünden demini almış ruh!
Sendeki "Ben" mahkumunu azad et!
Et ki...
Zerrelerime aksın artık
Ebedi bir huzur.
Seyran Özcan
Kayıt Tarihi : 20.3.2021 22:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Aralık 2017 yılında yazıldı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!