Bitmeyen bir sevginin,
Yarım kalmış şarkısı idi;
Hüzün nağmeleri...
Dudaklarda dillenip,
Yüreklerde söylendi,
Bir ömür boyunca!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzeldi. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta