Ve ben...
En sonunda..
Kala kalmışım bir başıma,
Hüzün denizinin o karanlık sularında.
Allah kahretsin ki;
Yine de sen varsın aklımda..!
Bakar kör mü olmuş,
Benim şu zavallı gözlerim...
Neden..
Neden bütün bunlar,
Neden gerçeği kabullenmeyişim..?
Neden....
Neden hala seni,
Deliler gibi özleyişim.?
Oysa..
Her an her saniye,
Vefasızlığının acısı dolaşır,
Tekmil hücrelerimde
Ağıtlar, tütsüler yakılır,
Her an..
Buzullaşmış ruhumun,
En ısısız, en tenha köşelerinde.
Şimdi...
Kararan garip yüreğimin bozkırlarında
Hüzün demleniyor,katran koyusu...
Issız,sensiz,perişan gecelerimde,
O hayal denizinin,tam da orta yerinde....!
Mahmut M.Özdemir
17.09.2014
Kayıt Tarihi : 30.03.2017 22:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Selam ve saygılarımla...
Ateslerde kalip, kararan garip yüregimde
Hüzün demleniyor,katran koyusu...
O issiz,sensiz,perisan gecelerimde..!
Tebrik ederim Mükemmel bir şiirdi..
Ateslerde kalıp, kararan garip yüregimde
Hüzün demleniyor, katran koyusu...
O ıssız, sensiz, perisan gecelerimde..! ayrılığı anlatan duygu dolu bu şiirinizden ötürü sizi kutlarım. selam ve saygılarımla.
o issiz,sensiz,perişan gecelerimde..
hüznün koyusu damlıyor dizelerden ,yüreğe dokunan anıların hüznü..sayın Özdemir saygılarımla.10 puanım güzel şiiriniz için.
TÜM YORUMLAR (25)