Korkunç bir hüznün rahmindeyim
Yetsin artık hayatın
Hedefini şaşırmadan yaralayan çilesi.
Kim istemez ki umarsız yaşamayı.
Doyumsuzca gülmeyi, kim istemez ki.
Yaşamın bozuk terazisi naif yüreği tanır mı yada
Söylenecek çok şey varsa da.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta