Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Otuzuncu harf,
Sekizinci gün
Yirmibeşinci saat...
Dördüncü gün bir kelebek ömründe,
Beşinci boyut,
On üçüncü mevsim,
Doğada dördüncü cemre.
Beşinci element yeryüzünde,
Yüz yirmi beş yaş bir insan ömründe, yüz yirmi beş yaş!
Bir balığın gözünde, minik bir damla yaş.
Araç ulaşmamış bir köy yolu,
Henüz tutulmamış bir kız eli,
Ak duvakta gelin teli
Al kınada hüzün annem! '
ilginç betimlemelerle örülmüş güzel bir şiir... şiir yolunuz açık olsun... tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta