Gelince sonbahar,kaplar ruhumu bir hüzün.
Kaplamış gökyüzünü kara garip bulutlar.
Seçilmiyor bulutların gerisinde yüzün,
Yandı deniz gülüm,tükendi bir bir umutlar.
Her geçen günde tükeniyorum ben azar azar,
Şimdi sen gelsen ne yazar gelmesen ne yazar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta