Nedense hep akşamları hüzünleniriz.
Benliğimiz korkar yalnız kalmaktan
Karanlığın aydınlığa galibiyeti midir?
Kalbimizi tarif edilmez acılarla burkan.
Sabah ışıkları ile yıkanınca yüzümüz
Bilemediğimiz umutlar sarar çevremizi
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta