Günler akıp geçiyor, zaman, bir saatin yelkovanında bölük pörçük …
Hayat yine sessiz, yok eski telaş, günler aynı değil ve mevsimler…
Cemre düşmüyor eskisi gibi her bahar, giyinip kuşanmıyor dallar, soğuyan yüreklere çare olmuyor bu kavruk yazlar, hala solgun, yaprakların vedasına alışamayan sonbahar
Ve
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yine sessiz geceler. Yine solgun gün ışıkları sensiz. Yine yüreğe bırakılmış, yüklenmiş ne varsa. Uçmak imkansız. Kaçmak imkansız, ulaşmak imkansız.Yüreğim sensizliğe demleniyor.
Çok ilginç ve etkili düşünce demetleri; çok farklı yerlere, farklı biçimde bakabilmişsiniz. Tebrikler. Bu yolda devam ederseniz, düşünürlüğün kapısını çalarsınız bir gün. Tebrikler. Tam puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta