Adı söylendiğinde hüznün
Bir sevda çöker kaleme, yazamaz
Hüzünlenir kağıt, utanır çırılçıplaklığından.
Yüreğimde değil kabuk tutamamışlığı
Tutunamamışlığı, bir kabuğa hüznümün
Kanar hüznüm.
Bazen bir şarkıya kurban gider, bazen bir şiire
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta