İlk cemre aklımıza düştü
çok sevdi bu düşmeleri, akıllara ziyan
sonra gönlümüze
ve gönüller ziyan.
Isınınca ç-alışır oldu kalplerimiz sevgiye
ve nefesimize, ellerimize düştü
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta