Eylül,
Terk edilmiş bu virane parkta
Sararmış yaprakların çıtırtısında
Çocukluğumu ararım
Bir garip yalnızlık çöker omuzlarıma
Ne yapacağımı bilemeden kalakalırım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




güzel bir şiir.tebrikler adaşım.
hüzün şiire yakışır. şiir insana...
eylül ü bize yakışltırdılar ama durmadı. yakışmadı ama alıştık...
eylüller hüzün kokar,
eylüller ayrılık
eylüller pastel sarar bedenleri
eylüller ölüm olur
düşer toprağa....
tebrikler dizelerinize, şiirleriniz güzel duyarlı, anlamlı...
emeğinize sağlık.
Mustafa ÜNVER
bu şiiri okumak çok keyifliydi..
yüreğinize sağlık Arzu Hanım..
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta