HÜZÜN
Gün ışığı bilene,
Güneş görene,
Akşam gidene,
Sevda yüreğe,
Dalga sahile vurur.
Alır insanı hüzün
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Gerçekten de hüzün insanı alır da ne zaman duracağı tarafımızdan kolay kolay bilinemez.
Kasvetli bir havası vardır hüznün.Gönüllü girdiğimiz izbelerinden insafıyla çıkarız ancak hüznün.
Yürekten kutluyorum, saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta