Hüzün Şiiri - Furkan Eser

Bu gece yine masamın ucuna çöktü yalnızlık,
Kâğıda düşen her kelime sende tamamlanıyor.
Uzak bir rüzgârın getirdiği eski bir ses gibi
Adın dolaşıyor odanın içinde sessizce,
Ben ise yokluğunun kıyısında bekliyorum.

Sana yazıyorum…
Belki de hiç dokunmayacağın bir mektup bu.
Bazı kelimeler sahibine ulaşmasa da
Kalpten çıkınca yolunu bulur,
Benim cümlelerim de hep seni arıyor.

Gecenin karanlığına karışmış bir ışığın var hâlâ;
Gözlerimi kapasam bile yüzün beliriyor.
O ince sesin, o eski gülüşün
Zamanı yarıp içimde yankılanıyor,
Ne kadar geçti bilmiyorum, hâlâ aynı yerde duruyorum.

Sana yazıyorum…
Dön diye değil,
Dönersen beni unutma diye.
Bazı aşklar büyür sessizliğin içinde,
Ve ben her sustuğumda seni daha çok seviyorum.

Bu özlem bildiğin gibi değil;
Bir sokakta kaybolmuş değil,
Kalbimin en dar köşesine saplanmış bir sızı gibi.
Sensizliğin bile sende güzel,
Yokluğun bile adınla anlamlı.

Sana yazıyorum…
Belki bir rüzgâr olur bu satırlar
Saçlarına dokunur bir akşam.
Belki bir yıldız kayar gökyüzünde
Ve o an hissettiklerin,
Benim sana baktığım andır.

Ben hâlâ buradayım,
Aynı masada, aynı gecede, aynı kalpte.
Sana yazıyorum,
Çünkü susarsam yaşayamam.