Tutamıyorum içimdeki hüznümü.
Martılar bile gülmüyor artık, iyice sesizleşti buralar.
Soluyor gökyüzünün renkleri, büyük bir telaşa kapılıyorum.
Yağmur bile şenlendirmiyor beni, yoruldukça yoruluyorum.
Ne bayramlar güzel, ne de yağmurdan sonra toprak kokusu; mevsimlerden sonbahar,
yüreğim yaprak gibi dökülüyor.
Tutamıyorum içimdeki hüznümü..




Ne güzel demişsiniz şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta