Zamanın tozlu raflarında saklıdır o eski hüzünler,
Hangi yöne dönsem, karşımda hep o yaralı dünler.
Rüzgâr saçlarını savurur gibi eserken bu ıssız boşlukta,
Yalnızlık, sahipsiz bir kuş misali çırpınır bu yoklukta.
Sen dindi sanma; gidişin ruhumu her gece inceden ezer;
Özleyince sızlar burnun direği, öperken kokladıysan eğer.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta