Saldım bahçeye, bağa hüsranlarımı,
Meyil vermiyorum
Senden yana resmettiğim yaman sevdama
Dal kırıldı
Ama..
Ne güzel söylerdin adımı..
Ay gülümserdi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Rüzgarların uçurumlarına gece gülleri düşerken,şiirler dağılır erken renklerine bütün lacivertlerin,ve belki en derin,ve ille giderken,şiirler de kırılır dalların kırıldığı yerden,ey şair hüsranı al bu şiirden...Böyle çağrıştı dizeleriniz sayın şair,kutluyorum,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 51 tane yorum bulunmakta