Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Kendimi bir şair olarak görmüyorum. Sadece duygularımı yazıyorum. Aslında,şiirlerimi toplayıp yayımlamayı bile aklımdan geçirmiyordum. Bana özel diye düşünüyordum. Ama bir dostum 'bu şiirleri paylaşmalısın' dedi. Herkesin bir yüreği, yaşanmışları, yaşanmamışları, yaşayamayacakları ve umutları vardır... Bu yüzden buradayım...Yüreğime, duygularıma yakın olanlara selam olsun...
