Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kendimi bir şair olarak görmüyorum. Sadece duygularımı yazıyorum. Aslında,şiirlerimi toplayıp yayımlamayı bile aklımdan geçirmiyordum. Bana özel diye düşünüyordum. Ama bir dostum 'bu şiirleri paylaşmalısın' dedi. Herkesin bir yüreği, yaşanmışları, yaşanmamışları, yaşayamayacakları ve umutları vardır... Bu yüzden buradayım...Yüreğime, duygularıma yakın olanlara selam olsun...
