05.12.1979 / İstanbul
Bilmediğim yerinden tuttum kalbini,
Karanlıkta bile ışık aradım sende.
Söz susunca zan konuşur ya bazen,
Ben iyiliği seçtim, hüsnü zan dedim.
Belki yanlışım vardı,
Ama kötülükte ısrar etmedim.
İnsanı insana emanet eden bir sırdır bu,
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta