05.12.1979 / İstanbul
Bilmediğim yerinden tuttum kalbini,
Karanlıkta bile ışık aradım sende.
Söz susunca zan konuşur ya bazen,
Ben iyiliği seçtim, hüsnü zan dedim.
Belki yanlışım vardı,
Ama kötülükte ısrar etmedim.
İnsanı insana emanet eden bir sırdır bu,
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta