05.12.1979 / İstanbul
Bilmediğim yerinden tuttum kalbini,
Karanlıkta bile ışık aradım sende.
Söz susunca zan konuşur ya bazen,
Ben iyiliği seçtim, hüsnü zan dedim.
Belki yanlışım vardı,
Ama kötülükte ısrar etmedim.
İnsanı insana emanet eden bir sırdır bu,
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta