Hüseyin Sığırtmaç Şiirleri - Şair Hüseyi ...

Gizeminde saklı hüzün,
Felsefe taşır her sözün!
Ruhumun ışığı gözün,
Gönlüme teselli sözün!

Seninle kavrulsun cismim.

Ceylanım koyma yaralı,
Bari beni öldür de git.
Sitemle olma aralı,
Bari arzun bildir de git.

Yarı bırakma sözünü.

Ömrümüzden gider ömür.
Gönlümün Ceylanı yetiş.
Etme günü bizsiz heder.
Gönlümün Ceylanı yetiş.

Aşkımız bize yarardı.

Nerede bulunur gönül ilacın?
Akıl derde düştü elinden gönül.
Dayadın bağrıma sevda kılıcın.
Döndürmezsin aşkın çölünden gönül.

Enginlere konmaz uçarsın yüce.

Girip yüreğime dost beni tanı.
Turabım insana uçan değilim.
Deryanın içinde damlayım yani.
Kaptan olup yelken açan değilim.

Yaratan aşkıyla baktım insana.

Şu deli gönlüme söz dinletseydim.
Aşkın ateşiyle kül olur muydum?
Dost bağına düşüp, yetip bitseydim.
Dost değer verirdi, pul olur muydum?

Düşünce denilen sonsuz bu derya.

Bir fırtına yıkar gider bendimi.
Duyguma yüklenip germekten sakın.
Dağlara sürerim kendi kendimi.
Bana karşı cephe kurmaktan sakın.

Zaten zor taşırım yorgun duygumu.

Yüreğime düşen yıldız kül oldu.
Karanlıklar çöktü güne ne fayda.
Umut verip bağlandığım gül soldu.
Ben benimle kaldım yine ne fayda.

Yarı yolda koydu yaren yoldaşım.

Saçlarıma kar yağdıran bu efkar,
Biter belki hasretliğim olmasa.
Bana hüzün verir yaşanan diyar,
Ruhumda sevgiden eser kalmasa.

Dünyada ararken sevgiden bir yol.

Sevdalı gönlümü hasret bürüdü.
Gurbet ellerinde ömür çürüdü.
Yeşeren bağıma seller yürüdü.
Gülümü, Lalemi alıp götürür.

Aydınlık şehrimi sardı bir duman.