Hüseyin Sığırtmaç Şiirleri - Şair Hüseyi ...

Yine coştu yalnızlığım,
Yâri bekliyor gül gibi.
Tende figan sessizliğim.
Yanar yüreğim çöl gibi.

İçimde kopar fırtına,

Aşkın kaynağına düştüm.
Kazancı kârı bıraktım.
Çağ atlayıp beni aştım.
Figanı zarı bıraktım.

Düştüm güzelin yurduna,

Yar yanına varıp girsem koynuna.
Bedenim tutuşur, duygum renklenir.
Kollarım açarak sarsam boynuna.
Bedenim tutuşur, duygum renklenir.

Sevgiyle bakarım güzelliğine.

Düşme bivefa peşine.
Ket vurur hayal düşüne.
Ok çeker aşkın döşüne.
Paramparça olur duygun.

Sevdiğine eder pişman.

İçinde huzur bulduğum.
Evim evim güzel evim.
Haz duyup ait olduğum.
Evim evim güzel evim.

Şato, saray hiç yanında,

Hızır dediklerim meğerki hınzır.
Selamı sabahı kestiler şimdi.
Fitneyle fesatla oldular Munzur.
Acı poyraz gibi estiler şimdi.

Kararan duygumda bitti ak sayfa.

Sanma ki yokluğum huzurun olur.
Ahım seni tutar yanarsın etme.
Yaşanan anılar mezarın olur.
Uzaktan uzağa anarsın etme.

Hatıram canlanır olursun pişman.

Geceme doğmuyor şafak.
Bedenim hasretle ilhak.
Yar dediğim koydu nifak.
Tutsak kaldım yalnızlığa.

Yitirdi canım cananı.

Gecelere gündüz nur gönül gözüm.
Mısralara iner ders verir sözüm.
Güneş rehin ise yas tutar özüm.
Karanlığa çözüm bulmaz geceler.

Gündüz şerri gece hayrından üstün.

Sevdiğim uzaksın nasıl geleyim?
Gurbet tutsak etti ondan böyleyim.
Beni aradığın nasıl bileyim?
Uzaklardan gelen haber olmasa.

Telek, kanadım yok yanına uçam.