Hüseyin Sığırtmaç Şiirleri - Şair Hüseyi ...

Taşıyamam yüreğimi.
Gam efkârla doldurmuşlar.
Kilitledim ereğimi.
Sevgileri soldurmuşlar.

İlgi çıkara dayalı.

Efkârına alışmışken ayrılık.
Kavuşmayı yar düşürdü aklıma.
Aşk ateşi sardı geçmez sıcaklık.
Yanıyorum kar düşürdü aklıma.

Duygular karıştı beden perişan.

Yare ulaşmaya yetmedi hızım.
Yine hayaldeyim, yol çeker gözüm.
Engeller çoğaldı, umutsuz arzum.
Düştüm efkarına hasret başımda.

Hüznüm neşe olsun tüm sevenlere.

Ben bana anlattım gamı hasreti.
Gözümdeki yaşa anlatamadım.
Her türlü mekânda çektim gurbeti.
Akılsız bu başa anlatamadım.

Yalanı yanlışı miğfer etmedim.

Anadolu Aşkı gönül erleri.
Mevlâna ve Yunus esas pirleri.
Geride bırakıp bütün körleri.
Anadolu’m öz vatanım ben geldim.

Dağ oba demeden kurduk çadırı.

Dünya kaynar kazan pişer her yeri.
Özgürlük adına yürü ha yürü.
Nifak düştü kimse gitmez ileri.
Tohum saçtık ekin biçemedik biz.

Hile sardı doğru gitmez işimiz.

Yıllara yükledim derdi hasreti.
Her biri çileyi çekip gidiyor.
Her mevsimin hazan şanı şöhreti.
Yüreğe gazeli döküp gidiyor.

Güzelliğe bakıp gördüm çirkini.

Umutsuz sevdanın bağrı.
İnce olur tez delinir.
Her yol gider Hak’a doğru.
Dert insanı tez öldürür.

Hasretliler kavuşur mu?

Senden kalanları sildim seninle.
Bir pula değmezsin git kal kendinle.
Yılandan betersin zehir dilinle.
Ne sevgim olacak ne de sitemim.
Sana değil geçen güne matemim.

Varlığına kucak açtım.
Efkâr cana dolmadan gel.
Dünya nimetinden geçtim.
Ziynetini almadan gel.

Gel sevgime güvenerek.