Hüseyin Sığırtmaç Şiirleri - Şair Hüseyi ...

Anadolu Aşkı gönül erleri.
Mevlâna ve Yunus esas pirleri.
Geride bırakıp bütün körleri.
Anadolu’m öz vatanım ben geldim.

Dağ oba demeden kurduk çadırı.

Yare ulaşmaya yetmedi hızım.
Yine hayaldeyim, yol çeker gözüm.
Engeller çoğaldı, umutsuz arzum.
Düştüm efkarına hasret başımda.

Hüznüm neşe olsun tüm sevenlere.

Efkârına alışmışken ayrılık.
Kavuşmayı yar düşürdü aklıma.
Aşk ateşi sardı geçmez sıcaklık.
Yanıyorum kar düşürdü aklıma.

Duygular karıştı beden perişan.

Ben bana anlattım gamı hasreti.
Gözümdeki yaşa anlatamadım.
Her türlü mekânda çektim gurbeti.
Akılsız bu başa anlatamadım.

Yalanı yanlışı miğfer etmedim.

Taşıyamam yüreğimi.
Gam efkârla doldurmuşlar.
Kilitledim ereğimi.
Sevgileri soldurmuşlar.

İlgi çıkara dayalı.

Bir kılavuz bulamadım.
Hangi yol yâre gidiyor?
Haberini alamadım.
Hangi yol yâre gidiyor?

Daldığım deryalar derin.

İnsanı canından eder,
Toplu taşım bunun adı.
Çıkmıyor çözecek lider,
Toplu taşım bunun adı.

Otobüsler tıklım tıklım,

Hüda için Hüdai’den el aldı.
Küçük yaşta aşka erip saz çaldı.
Anayurdum dedi uzakta kaldı.
Yokluğu bitiren var Cemal Acar.

Gelin şu gurbeti görün diyendi.

Doksanında sürdün yeniden dağa.
Ova zapt etmiyor seni vay Babam.
Eski kiliminle olmuşsun ağa.
Yanına yaklaşmaz yeni vay Babam.

Dilin durmaz dargın oğlun, gelinle.

Dağa yazdın taşa yazdın olmadı.
Kurda yazdın kuşa yazdın olmadı.
Hal bilmeyen başa yazdın olmadı.
Evirip çevirme yeter kalemim.

Neşeme hükümdar gamın, elemin!