Bir gece ıssız bir sokakta
Yollara düşüp
Aşkın sessiz halini fısıldayacaktım
Rüzgar gibi kulağına
Issız sokaklara
Adını bağıracaktım
Gönlüm gül sevdana açtı sevgilim
Sana gül verecek nazım yok benim
Gönlüm dün resmini yaktı sevgilim
Kışımı çevirecek yazım yok benim
Sarmaşık dünyamı döndüremezsin
Aşık bilmez kendi halini
Candan seveni olmayınca
Gönül kanmaz her yalana
Sözler aşka doymayınca
Seven girmez günaha
Çiğ gönül anlamaz derdi niyazı
Karalar bağlamaz çalan bu sazı
Hançeri arkadan vurmuş ne yazar
Yar dostluk nereye nereye kadar
Ayrılır zamansız bir kelam etmez
Yıllar yılı ayrılık zamansız vurdu
Sözlerin bana ilham kaynağı oldu
Şair edası gibi söyleyip durdu
Söyle bu şiirin adını söyle
Bir tutam aşka sudur candan verilen
Acıları sonsuzdur yare göğüs gerenin
Kaygıları yersizdir yare gönül verenin
Bin elem bin ızdırap Aşksız kalan bedenin
Izdırabı kalmamış bir dünya istiyorum
Ateşten gömlek giyen vatan millet sakarya
Mazlumun kalmadı dünyada yeri
Zamanım kalmadı aşkımın feri
Baktım aynaya bir kemik bir deri
Şekilden şekile giren bulutlar
Şekilden şekile biten umutlar
Aşkın hududundan geçerken bizler
Seni gören gözler hep gülmek ister
Sevgilim yanıma yanıma gelsen
Çaresiz aşkına bir gülüversen
Ayrılık seni de benimle vurur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!