Giderken dönüp bir kere baksaydın
Islak kirpiklerinle ok atsaydın
Beni burda yalnız bırakmasaydın
Ah cananım kalsaydın bir gün daha
Şimdi sen uzaklarda gezmektesin
Sabahı akşamı sürüp geçerken
Düşmeye başladı kar taneleri
Yılları yolları görüp göçerken
Düşmeye başladı kar taneleri
Bükülünce beller semaya karşı
Hüseyin KOCAİSPİR
Balçıktan yarattı Adem'i Halik
Kibrinden secdeye varmadı şeytan
Eşyanın ismini öğretti Malik
Kibrinden secdeye varmadı şeytan
Karşımda durupta sen gibi değil
Yanıma gelipte ben gibi değil
Ortaya çıkıpta biz gibi değil
Söyle be ey adem söyle kimsin sen
Bir gün sühandasın bir gün nihanda
Yarini özledi hiç ses vermedi
Kınalı kuzular gitti dönmedi
Gözyaşların aktı gönle girmedi
Kınalı kuzular gitti dönmedi
Gönülden akan kan sel oldu gözde
Bir resmin neleri anlattığını
Kırkına gelince insan anlarmış
Çocukken seslerin çınlattığını
Kırkına gelince insan anlarmış
Yalanı dolanı dostu düşmanı
Bir kuş gibi gelir konar dalına
Kördüğüm olursun canın yoluna
Darlıkta varlıkta girer koluna
Kördüğüm olursun canın yoluna
İki baş olur tek eller dövende
Aşkınla yandırdın döndürdün küle
Küllerim savruldu karıştı yele
Yellerle kavuştu bir beyaz güle
Allandı beyaz gül külümle benim
Baharımda açan gülümdün benim
Aydınlığı ayın göremez her göz
Gören gözlerine kurban olayım
Düğümünü aşkın çözemez her söz
Çözen sözlerine kurban olayım
Dökülür dilinden bal gibi sözler
Bazen ağlayarak bazen gülerek
Yoğrula yoğrula kıvama geldik
Bazen yıkılarak bazen kalkarak
Eğrile doğrula devama geldik
Yalvarıp Hüda'ya diller dökende
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!