Ben sadece ben
Ne kadar da sıkıcıyım!
Sözlerim, şarkılarım, anılarım...
Gülerim mesela kendi kendime kuytularda
İnanır mısın hata da yaparım arada
Bunu söylemeyi yeni öğrendim!
Ölürsem bir gün, mezar başımda
Ağla çatlayıncaya!
Sevmedin biliyorum
Sevemedin belki bilmiyorum
Son isteğim bu olsun,
Çok sevdin bilinsin
Ne kadar mutluyum bir bilsen
Yağmur, mavi, kokun ve Sen..
Mavinin iliklerime kadar işlediği bir anda
Zamandan münezzeh bir şiir tadında
Bir yağmurla başladı herşey..
Ondan bahsetsen bana biraz
Hissetsem mesela onu
Güneş bir başka renk mi olurdu
Çiçekler hiç mi solmazdı
Gökyüzü hep mavi, yağmur daha mı bereketlenir
Rüzgar hep mi cennetten eserdi
Yazmak istiyorum yazamıyorum
Mesele sen değilmişsin oysa
Hiç zorlanmazdım öyle olsa
İnanmıyorsan dön de bak aynaya kolaysa
Gülmek istiyorum gülemiyorum
Ben böyle değildim eskiden...
Köşe başlarında beklemez
Çizgilere hiç basmaz
Kaldırımda kaç taş var bilirdim.
Adımlarım hep yere basar,
Kalbimi bu kadar dinlemezdim
Yıllar geçti belki de bilmiyorum
Bulutların o bilindik hüzünlü bakışı
Zihnim aldatıyor mu bilmiyorum
Aynı sokaklar, aynı mavi kapı
Kaldırmış olamazsın fotoğrafını
Bazı düşünceler geldi Bir ara...
Anlamlandıramadım o ara
Sonra belli belirsiz geldi yine ara ara
Radyo da açık kalmış olabilir o sıra!?
Biraz da uykuluydum galiba!
dünya - ukba
aralarında bir kavga..
belli ki iki günlük değil bu husumet
elde etmek istedikleri ise muhakkak ki beşeriyet..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!