Çıpası kopmuş bir tekneyim.
Savruluyorum fırtınalı hayatta.
Ve ne zaman fırtına dursa,
karadan uzakta tek başınayım.
Jilet yapılmak için
İstiyorum ki bu kış,
Kar çocukluğunu yaşasın.
Kirletilmesin beyazlığını,
hissetmesin
ne keder ne de gam.
Ve olmasın da
Ödevlerini yaparken uyuya kalır
önlüğüyle mendil satan çocuk.
En iyi arkadaşıdır
sucu Ali ve boyacı Davut.
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!