Hüseyin Erdoğan Şiirleri - Şair Hüseyin ...

her gün sahil yolundan
gider gelirim işime
Bostancı- Pendik arası
yaklaşık onbeş kilometre
her bin metrede
tutmak istercesine Adalar'ı

aşkın beni her gün
çıra gibi yaksa da
hasretin bir güneş gibi
yakıp kavursa da
buralarda yokluğunda
acı çekip dursam da

gecene ay ve yıldızım
sen yoksan yanımda
her anımda
binlerce
insan arasında
olsam da

ne olur soluk alıp verirken
her seferinde
dön yüzünü bana
uzaktan da olsa
bulunduğun yerden
her yer ısınsın diye

sen bir gonca gül olsan
kokunla içime dolsan
inan ki yine doyamam sana
seni koklasam da ömrüm boyunca
her mevsim yüreğimde bahar açsan
nergisler menekşeler koksan

gönlüm seni görmek istiyor
bu günlerde bir yerde
lütfen söyler misin canım?
ne zaman? nerde?
sakın bu sefer de
beni tanımadan dönme

şu anda
her yer zifiri karanlık İstanbul'da
sen bu sabah uyanınca
benden tarafa bakıp da
henüz hiç tebessüm etmedin galiba
her gün böyle yapıp da

öylesine özledim ki sesini
yüreğimin derinliklerine kadar
hissetmek istiyorum nefesini
ölünceye geğin bırakmam bir daha
ah! bir tutabilirsem o güzel ellerini
sevgimin kökleri öyle derin ki

her günün ikindilerinde
gül bahçelerinin içinden geçerek
dolaşmak isterdim seninle el ele
Caddebostan'da sahilde
sabah yürüyüşleri yaptığın yerde
akşam olunca

sen gitmeden önce gün batımlarında
bir kızıllık çökerdi bizim ovalara
ladin ağaçlarının gölgesi düşerdi
yemyeşil akan ırmaklara
sen gülümseyince
kuşlar cıvıl cıvıl öterdi yaylalarda