Hüseyin Erdoğan Şiirleri - Şair Hüseyin ...

gidişinle birlikte birdenbire
hazan düştü
aşka susayan gönlüme
bilmem ki! bahar
neden bana küstü?
hiç olmazsa

beni böyle yakıp da
mutlu olacağını zannetme
hayallerimi yıkıp da
beni sensizliğe mahkum etme
baharımı hazana çevirip de
goncaların açmasını bekleme

inan ki gittiğinden beri
gözlerim hep ıssız yollarda
aşkım yankılanıyor yüksek dağlarda
sen hiç duymuyor musun beni?
ne olur çıkıp gel bir sabah erkenden
bu sana bir mesaj değil mi benden?

geçtiğimiz günlerin birinde
ben yüzlerce gözüm olsa
baktığım her yerde
yüzüyle de
yalnızca seni görürüm demiştim
ne olur sen iki gözünle

sensiz bir gün bile
çekilmez bir çile
bil ki yokluğunda
bir gece dahi
ay gibi gelir bana
demek ki çoktan beri

sürüler halinde,
diğer kuşlar gibi
martılar da
göç edip gitmişler
çok uzaklara
onlar da

yeşili,sarıyı,kırmızıyı senden öğrendim ben
çünkü rengarenk açan bir çiçeksin sen
sanki,her sabah bir güneş doğar gözlerinden
sen bakınca,ısınır dünyam,ateş çıkar yüreğimden

gök yüzünde ay yerine sen doğarsın her gece

sen gidince
dünyam karardı birdenbire
bundan böyle
ne güneş doğar
ne de bahar gelir
senin olmadığın yere

sevinçlerle çıkıp geldin dün sabah
hüzünler bırakıp dönme ne olur
benim kalbimde yanan bir ışıksın
sakın bir mum gibi sönme ne olur

her gün gönlümde açan çiçeğimsin

anladım ki
duygusal olsa da
senin gibi
acımasız
olabiliyormuş insan
artık güneş değil