Hüseyin Erdoğan Şiirleri - Şair Hüseyin ...

ah! bir sarabilsem seni kollarımla
bir daha bırakır mıyım sanıyorsun?
sen de öyle bir yanarsın ki narımla
söndüremezler seni ömrün boyunca
sen benim yüreğimdeki çıramsın
kalbimdeki iyileşmeyecek yaramsın

bu sabah rüzgarları çektim içime
buralara senin kokunu getirmiştir diye
inan ki sevdim seni bağlandım sana
bir daha sakın dönmeyelim geriye
bir yıldız gibi çıkıverdin gecelerime
ışılda dur yaşadıkça uzaktan da olsa

seni o kadar özledim ki
tutsak birinin
özgürlüğe hasreti gibi
sana öylesine
ihtiyacım var ki
hava su besin gibi

sen benim gönül bahçemde
hazan hüküm sürerken
birdenbire rengarenk açıveren
hiç soldurmayacağım bir gülsün
Ah! her sabah benden yana
bir tebessüm ediversen

senden önce kurumuş bir yapraktım
birdenbire yeşerdim sen gelince
yüreğimdeki sevgimi ırmak gibi sana aktım
inan ki gönül tahtımda tek sen olacaksın ömrümce

bu sabah uyanınca yine isyan ettim yanımda yokluğuna

sen benim uzaktan da olsa
pırıl pırıl yanan ışığımsın
dünyam aydınlanır her bakışında
yüreğim sıcacık olur bir anda
seninle ayırt ederim geceyi gündüzü
haydi şiirim bir gün çıkıp gel de

senden bir gün bile
haber alamazsam eğer
seninle dopdolu
şu minik yüreğime
derin bir hüzün çöker
yolda ağlayan birini görsem

her sabah uyanınca
kokunu bırakıver
benden yana
serin esen rüzgarlarla
ben de seni
içime çekeyim doya doya

seni öylesine özledim ki
çorak toprakların yağmuru
özlediği gibi...
seni sevince anladım ki
insan doğduğu şehirde bile
kendisini gurbette

komşu bahçedeki güller açmış rengarenk
çiçeklerdeki renkler arasında var bir ahenk
gülümseyip duruyorlar her gelip geçişimde
bazen de boyunlarını büküyorlar sen yoksun diye

rüzgar estikçe öylesine muhteşem kokuyorlar ki