Hüseyin Erdoğan Şiirleri - Şair Hüseyin ...

sevgili şiirim sen bir güvercin gibisin
ağacın dalları yerine kollarıma konuver
yokluğunda çok üşüyorum buralarda
haydi kanatlarınla beni sıcacık sarıver
ne olursun beni hazanda hiç bırakma
öptüğün her yerimde çiçekler açıver

ömrümüz boyunca her sabah
sanki henüz doğmuşçasına
yeni bir umutla başlayalım güne
eğer hüzünlü geçmişse
sakın hiç dönüp de bakmayalım düne
günaydın günaydın sana sevgili gonca

sakın bir günde bir saat bile olsa da
rüyalarımda dahi seni benden kaçırıp da
dağları taşları ağaçları üzerime devirme
beni böyle mahkum edip de yokluğuna
gündüzümü geceye beni deliye çevirme
gözlerin bir okyanus bakışların bir ırmak

yokluğunda
ne rüzgar esiyor buralarda
ne de
yapraklar kımıldıyor dallarda
anladım ki
sensizlik

sana hasret kalmak da güzelmiş meğer
inan ki bunu şimdi çok daha iyi anladım
benim ayaklarımı yerden kesmek istersen eğer
bir gün habersizce yanıma çıkıp geliver
bil ki kılcal damarlarımla bile sana bağlandım
bir kez olsa da ellerimi sıkıca tutuver yeter

bence sen
rengarenk açan gonca bir gülsün
dilerim hiç solmasın gönlün
sen yemyeşil farklı kokan bir bahçesin
kurumasın asla bir tek çiçeğin
inan sensiz hiç geçmiyor zaman

sen benim için
gonca bir gülsün
isterim ki ömrünce
hiç solmasın yüzün
yaprakların
yemyeşil kalsın dalında

sevdiğim bil ki zifiri karanlıktı
senden önceki dünüm
seninle pırıl pırıl aydınlandı
hem gecem hem de gündüzüm
gelişinle güldü hüzünlü yüzüm
sana sevdiğimi söyleyince

gözlerin sevgiyi resmeder her bakışında
ben de dalar giderim senli hayallere
sevdamızı kulağıma her fısıldayışında
mutluluktan ayaklarım kesilir yerden
kalbimde yalnız sen kollarımda sen
sevinçten uçar giderim göklere

ne olursun bir bahar gibi açıver bana
uzat ellerini kollarım kalmasın havada
bulutlar yağmuru sen de sevgiyi yağdır
anladım ki sevda en büyük heyecandır
haydi şu anda dönüver yüzünü benden yana
aydınlat zifiri karanlık dünyamı bakışlarınla