Münfıklık başın almış gidiyor,
Bu gidişle sarhoş içmeden sızar.
Bu haliyle insan oyun ediyor,
Dıştan gülümsüyor içinden kızar.
Gönlüne yerleş se imanın fikri,
Tek tek bozulmalar toplumu bozar
Bir kereden bir şey olmaz denir mi?
Bozgun sudan ince, derine sızar
Sıza sıza biter kalmaz denir mi?
Göz yumup görmezden gelmeyin sakın
Hesabı sormaya gücün yok ise;
Yanlış anlamalar imdada yetsin.
Birde sözün üste sözün çok ise
Bırak ortalığı feryada gitsin.
Kazada, kaderde kusur aransın
Zamanın koynunda akıp giderken
Ölüm denen kavram ayırır bizi
Nice mutlu an'a elveda derken
Her ayrılık kalbe getirir sızı.
Herkes hayallerde umudu saklar
Bilgiye ulaşıp öğrenen insan,
Neden? İrfanıyla birlikte olmaz.
Güvenin artınca bilginim sansan,
İrfansız olmanı aklımız almaz.
Süfli duygularla özünden kopma,
Yamulursa düzgün ruhlar
Doğruluğun dönemi yok.
Anlaşsa da tüm güruhlar
Sürülüğün önemi yok.
Yalan birkez söylenmiş se
Halkın umrunda yoksa kötülük,
İnsanın ruhuna şeytan girmiştir.
Vazgeçilmez ise şerde kat'ilik,
Halkın belasını Tanrı vermiştir.
Çıkara uymaksa halkın yasası,
Öylede, böylede geçiyor hayat
Değerli anların an kadar kısa.
Başlangıç bitişle bulur nihayet!
Sür git devam eder, ezeli yasa.
Her türlü korkuya ruhun alışır,
Zihnimi yoracak sözler duymasam
Kafayı yemeyiz, aklımız göçmez.
Gelecek acıyı dertten saymasam
Aklımızdan derde şifamız geçmez.
Tevekküle uyduk şüphemiz kalmaz
Batı Türkiyeyi çöp istan görür
Halbuki Türkiye kalbi dünyanın.
Sanır ki bu işler hep böyle yürür
Kirli bir kalp ise derdi dünyanın.
Mevcut düzenleri bozarken batı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!