Kızıp duruyorum gençlik halime
Anlamsız korkular bir çentik atmış
Çok faydasız işler çıkıp yoluma
Ruhum kaybetmenin acısın tatmış.
Hep imam olmamı babam isterdi
Ağzımıza biber sürdüler bizim
Şikayet ederdik, sesi kestiler.
Soyduğum soğandan yanınca gözüm
Mum yanmasın diye isi kestiler.
Avantayı umut etse birisi
Hesap mı soracak? Az verilince.
Daha sonra gelir işin gerisi
Dağlar mı yaracak? Gaz verilince.
Bir de kendisini öven olursa
İnsanı ihanet, denizi dalga
Sarstıkca uyanış başlıyor dipten.
Güneş yüseldik ce kısalan gölge
Vakit erişince kaybolur hepten.
Ne mum yanar ne de fener ışıtır
Ağzını hayra aç, olumlu düşün,
O zaman soğuğu duymazsın kışın!
Yinede derdinden sıkış sa başın
Bir şey yokmuş gibi davranmalısın!
Borcun harcın varsa çıkmasın sesin!
Cahil ile söz dalaşan
Yapışınca kazır olsun.
Cahillerden uzaklaşan
İstiyor ki huzur olsun.
Hikmet okur bilge kişi
Hakka muhalefet yazık, günahtır!
Hakkı saklamaksa tamamen sakat.
Vebali taşınmaz, büyük bir ahtır,
Ruh, beden yorulur, azalır takat.
Gerçeğe inanan düşmez yeise
Kimseyi kırmadan bir söz diyeyim,
Herkese gerekli saygı ve sevgi.
Bu nazik kurala bende uyayım
Uyayım ki bana yönelsin saygı.
Kızıp köpürmeler şeytandan hile,
Kılıçlar çekilmiş arada kalma,
Birisinin ucu değer illâki.
Bilmediğin işte vebali alma
Vebalin vebali boğar illâki.
Karşı fikir ebet müddet yasaktır!
Yaşamak istenir ruhu canıyla
Yaşam umudunun duası budur.
Biz bize benzeriz eti kanıyla
İnsanlığın sürgit davası budur.
Gereken nimeti vermiş yaradan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!